علیآبادی: با دیدن تختی آرزوی پوشیدن کتوشلوار تیم ملی را داشتم
- شناسه خبر: 42888
- تاریخ و زمان ارسال: ۲۷ آبان ۱۴۰۴ ساعت ۱۵:۳۰
- بازدید : 36 views
دارنده مدال نقره وزن ۴۸ کیلوگرم کشتی فرنگی در بازیهای المپیک ۱۹۷۲ مونیخ با اشاره به چالشهای زندگی شخصی و ورزشی خود گفت: هر زمانی جهان پهلوان تختی از مسابقات برمیگشت او را با جیپ نظامی میآوردند من حسرت میخوردم و آرزو داشتم کت و شلوار تیم ملی را بپوشم.
وی ادامه داد: برای من طاق نصرت و ریسه بسته بودند که برخی از دوستان زحمات پرداخت هزینه آن کشیدند. بعد از مدتی نیز خودم ریسهها را قسط بندی کردم و طی چهار ماه هزینه آن را پرداختم.
وی این را هم گفت: یک روز تختی برای تمرین به سالن آمده بود که اجازه تمرین به او ندادند. وقتی به یک قهرمان اجازه حضور در سالن تمرین ندهند خیلی برای وی گران تمام میشود.
عضو سابق شورای فنی تیمهای ملی کشتی فرنگی با اشاره به استقبال خود در شهرهای مختلف گفت: من دوستان زیادی در کشتی و وزنهبرداری دارم ولی زیاد اهل سفر نبودم. یک سفری من را به اردبیل بردند که زمستان بود و من را سوار جیپ نظامی کردند که سر یکی از چهارراهها مردم فکر کردند من بلیت بخت آزمایی را بردم و همه دنبال اطلاع از مبلغ آن بودند و کسی ندانست من عنواندار المپیک هستم.
وی گفت: چندین استان با محمد نصیری و ابراهیم جوادی رفتم که استقبال خوبی بود. زیارت رفتیم و از یک مسیر خاص ما را به ضریح میرساندند. ما هم میگفتیم با مردم برویم که ثواب بیشتری دارد.
رحیم علیآبادی در خصوص حضور محمد بنا در کشتی عنوان کرد: محمد سلطان است. یک روز من با حاج آقا پذیرایی تمرین داشتیم و محمد با دوستش آمد. بنا در رشته فوتبال فعالیت داشت و دروازهبان بود. در سالن یک شیرجه و پشتک زد که پذیرایی گفت: اگر این جوان به کشتی بیاید یک دست گرمکن و کفش آدیداس به وی میدهد. چند روز بعد آمد و مرحوم پذیرایی لباسها را به او داد.
پیشکسوت کشتی ایران این را هم افزود: مربیان قدیم شاید علم دانشگاهی نداشتند اما بدن شناس بودند.
دارنده مدال طلای بازیهای آسیایی ۱۹۷۴با اشاره به نقش مربیان سازنده در کشتی اظهار داشت: کشتی کتاب و خم رنگرزی هم نیست. من عقیده دارم که باید مربیان و معلمان پایه دیده شوند. سرمربی تیم ملی جایگاه بالایی دارد اما زحمات اصلی بر دوش مربیان سازنده است. من این را به محمد بنا نیز گفتم. مربیان سازنده الفبای کشتی را یاد میدهند و تیم ملی امتحان نهایی یک قهرمان است.
مربی اسبق تیم ملی کشتی فرنگی در پایان با اشاره به زندگی سخت کشتیگیران در گذشته افزود: کشتی به گونهای در زندگی ما آمد که بین من و خانواده فاصله زیادی انداخت. من خیلی شرمنده خانواده، زن و بچم هستم و خیلی احترام من را دارند و من نمیتوانستم از کشتی جدا شوم. یک سیاست بینابینی داشتم و در نهایت هر ۲ را نگه داشتم. کشتی امروز امید ورزش ایران است و از گذشته اینگونه بود.
