اختلاف افکنی شگرد قدرت‌طلبان در ورزش

دوستداران قدرت و سینه‌چاکان پست و مقام برای دستیابی به اهداف‌ از شگردهای مختلفی استفاده می‌کنند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها اختلاف‌افکنی است.

یک مسئول وقتی موقعیت خود را متزلزل ببیند و پایه‌های تکیه بر صندلی مدیریتش را لرزان و قدرتش را بر اعتماد عمومی، قانون و پاسخ‌گویی استوار ‌نبیند برای ادامه حیات مدیریتی به ابزارهای جایگزین متوسل می‌شود که براساس شواهد موجود یکی از مؤثرترین این ابزارها اختلاف‌افکنی است.

وقتی دور کردن اعضای یک جامعه و گسستن پیوندهای وحدت و یکدلی آن‌ها در دستور کار قرار بگیرد نظریه‌ی اختلاف بینداز و حکومت کن اجرایی می‌شود تا بدین ترتیب خود را در حاشیه امنیت قرار بدهند و با نفاق و پراکندن تخم نفرت، پیچ‌های صندلی مدیریت‌شان را محکم و محکم‌تر نمایند.

کسانی که تجربه و سابقه کافی در منحرف کردن افکار عمومی نسبت به عملکرد خودشان دارند در هر مقطعی که احساس خطر و یا احساس نیاز نمایند پرچم اختلاف‌افکنی را برافراشته می‌کنند تا بتوانند افراد تحت پوشش زیرمجموعه را سرگرم اختلاف با یکدیگر نمایند تا آن‌ها فرصت و توان لازم برای مطالبه‌گری، هم‌بستگی و اصلاح امور را از  دست بدهند. زمانی‌که یک مجموعه از یکدیگر رنجیده شوند و بر سر مسائل کوچک و غیرقابل ارزش از هم فاصله بگیرند کم‌تر به منافع مشترک فکر می‌کنند و همین حالت، خیال تکیه زدگان بر مسند قدرت را برای ادامه راه راحت‌تر می‌کند.

اختلاف افکنی با روش‌های خاصی همراه می‌شود. به‌عنوان مثال در آستانه انتخابات در عرصه سیاسی و یا برگزاری مجمع انتخاباتی در هیئت‌های ورزشی برخی از کاندیداها برای بهره‌برداری‌های حاشیه‌ای به شکاف‌های موجود دامن می‌زنند و با مدد گرفتن از برخی رسانه‌ها و یا انتصاب‌ها و صدور احکام مختلف دراین‌راستا گام برمی‌دارند.

کسانی که در عرصه اختلاف‌افکنی ید طولانی دارند عمده هدف‌شان تغییر جهت افکار عمومی است. افراد تحت پوشش یک هیئت ورزشی وقتی درگیر بحث‌های کلامی می‌شوند مسایل اساسی و مهمی چون شفافیت، کارآمدی و نگاه عدالت‌محور به کارنامه‌ها و برخورد مناسب با شعارها و آمارها به حاشیه رانده می‌شوند. به‌جای آن‌که وابستگان به یک هیئت ورزشی دست در دست یکدیگر نیروی خود را برای پرسش از ساختارها و عملکردها و رفتارها بکنند انرژی خود را صرف تقابل با یکدیگر می‌نمایند.

در هر رشته ورزشی، وظیفه همه ورزشکاران و پیشکسوتان است که برای حرکت در حول محور وحدت نهایت تلاش خود را به عمل آورند و زمینه را برای سوءاستفاده کسانی که آگاهانه در اندیشه بهره‌برداری از اختلاف افکنی هستند هموار ننمایند.

زحمتکشان و مو سپید کرده‌های عرصه ورزش با درایت و هوشمندی باید از تبدیل اختلاف‌های طبیعی به ابزار سلطه خودداری کنند و در دام روایت‌های اختلاف‌افکنانه گرفتار نشوند.

هیچ مجموعه و نهاد ویا یک هیئت ورزشی با تفرقه پیشرفت نمی‌کند. اختلاف‌افکنی آگاهانه ممکن است برای چند صباحی قدرت‌طلبان را بر رأس امور مسلط نماید اما در نهایت اعتماد عمومی را فرسوده و در ممانعت از پیشرفت و توسعه تأثیر گذار می‌شود.