فضول‌باشی و روحیه حفظ قدرت در فوتبال

بی‌برنامگی، ناکارآمدی، خودمحوری و باندبازی عواملی هستند که بی‌اعتمادی مردم نسبت به دست‌اندرکاران فوتبال را موجب شده‌اند. وقتی حضرات فدراسیون‌نشین، تریبونی به دست می‌آورند با شیرین‌زبانی و خنده‌ای بر لب از برنامه‌های بزرگ و موفقیت‌های چشمگیر سخن می‌گویند ولی زمانی‌که عملکردها مورد بررسی قرار گیرد و ادعاها با واقعیت تطبیق داده شود نتیجه‌ای به دست می‌آید که جز تعجب و افسوس چیز دیگری بر جای نمی گذارد. نتیجه وعده‌های فوتبالی حضرات، شبیه آن مسابقه‌ای است که سوت آغازش زده شده ولی داور توپ را فراموش کرده‌است!

زمانی‌که نتایج مدیریت در یک مجموعه فوتبالی جز بحران و ناکارآمدی نباشد و روحیه حفظ موقعیت و قدرت به زیرمجموعه‌ها و دست‌اندرکاران تزریق شود صحبت از اعتماد مردم و همراهی جامعه سرابی بیش نخواهد بود. اعتماد با شعار و خنده و مصاحبه و نشست‌های گوناگون و عکس‌های یادگاری به دست نمی‌آید بلکه تصمیم‌های شفاف، اهمیت دادن به افکار عمومی، پاسخ‌گو بودن مسئولان و روشن بودن عملکرد‌هاست که می‌تواند اعتماد عمومی به یک مجموعه را تقویت بکند.

گفتم: فضول باشی یکی از مشکلات جامعه و به‌خصوص فوتبال و حتی در سطح استان‌ها این است که دست‌اندرکاران برای حفظ خود و این‌که بتوانند همچنان امور فدراسیون و هیئت‌های استانی را در قبضه خود نگه دارند به مردم آدرس غلط می‌دهند. اعضای مجامع در استان‌ها و فدراسیون برای خود جزیره‌ای درست کرده و با خیالات‌شان امکان حضور و فعالیت نیروهای جوان و مستعد را نمی‌دهند و با خودشیفتگی سال‌های متمادی ماندن در رأس فوتبال را حق خود به حساب می‌آورند .

گفت: در سطح استان‌ها رؤسایی که از بابت عملکرد دستانی خالی دارند مدام از برنامه‌ریزی، توسعه و پیشرفت حرف می‌زنند و با ارائه گزارش‌های ساختگی و آمارهای نادرست به تعریف و تمجید از خود و عملکردشان می‌پردازند و متأسفانه در این راه برخی‌ها که باید حق ورزش و فوتبال را بگیرند به دلایل مختلف از جمله منافع مادی، قومی و باندی آن‌ها را همراهی می‌کنند و به‌آسانی چشم بر واقعیت‌ها می‌بندند و به مهره‌ای در دست قدرت‌طلبان منفعت‌پرست تبدیل می‌شوند.

گفتم: وقتی پای حرف در میان است آقایان از برنامه توسعه، آینده نگری و سند پیشرفت می‌گویند ولی هیچ‌وقت معلوم نشده است که این برنامه برای چه سالی بوده و قرار است به چه اهدافی برسد. از هر پرونده و برنامه‌ای که سخن بگویند آن‌قدر برای انتشارش این‌دست و آن‌دست می‌کنند تا به راحتی به حکومت‌شان ادامه بدهند.

گفت: از فدراسیونی که با آن همه “برو و بیا” و توقعات آن‌چنانی در بحث معرفی سومین نماینده فوتبال کشور به ای‌اف‌سی بماند و “کی بود کی بود من نبودم” بکند و برای تخلف روشن و آشکار، کمیته‌ی بررسی تشکیل بدهد چه توقعی می‌توان داشت؟ حالا آقایان که این‌همه برای تشکیل کمیته‌ها و مشغول کردن مردم عادت دارند یک کمیته‌ی جست‌وجوی اعتماد هم تشکیل بدهند آن‌هم به شرطی که سرنوشت این کمیته‌ها نیز به سرنوشت قبلی‌ها دچار نشود و در مرحله در دست بررسی است درجا نزنند.

گفتم: مردم در شرایط کنونی از دست‌اندرکاران فوتبال توقع زیادی ندارند نه معجزه می‌خواهند و نه اقدامات خارق‌العاده! فقط دوست دارند درمورد عملکردها شفاف‌سازی بکنند، در مجامع انتخاباتی استان‌ها اجازه مهندسی ندهند و از افراد با کارنامه مردودی چشم‌بسته حمایت ننمایند!

درحالی‌که فضول‌باشی خنده‌ای بلند سر داده بود گفت: به‌همین خیال باش!