بزرگنمایی فدراسیون شنا، مسابقات قاره ای یا تورنمنت معمولی؟!

دهمین دوره مسابقات قهرمانی گروههای سنی آسیا به میزبانی کشور هندوستان در شرایطی رو به پایان است که فدراسیون شنا سعی در وارونه جلوه دادن حقایق این مسابقات دارد.
مسابقاتی که در حد رقابت های درجه چهار آسیاست، به عنوان قهرمانی آسیا مطرح شده و نتایج کسب شده را نتایج عالی با دست خالی قلمداد می کنند.
با مروری بر جدول رقابت ها و تعداد شرکت کننده گان در هر ماده از رده های سنی در می یابیم که فدراسیون شنا همچنان بر مدار بزرگنمایی روابط عمومی و مدیر تیم های ملی شنا و عوامل آن می چرخد تا در آشفته بازار ورزش ایران و آب گل‌آلود شده ورزش قهرمانی، ماهی خود را صید نماید.
در این بین مدیر تیم ملی شنا که در تاریخ 25 آذر 97 و 28 اردیبهشت 98 مسابقات رده سنی آسیا را از اصلی ترین برنامه های خود معرفی کرده بود، در یک فرار رو به جلو، چند روز قبل از اعزام شناگران به مسابقات هند، اظهار داشت: این مسابقه از اولویت برخوردار نبوده و پیک شناگران برای این رویداد نبوده است. ترفندی که در ابتدای سال 98 ابتدا در خصوص مسابقات اوپن مالزی و پس از آن برای مسابقه کسب سهمیه کرواسی بکار گرفته شد. این در شرایطی است که به کرات توسط کمیته فنی و مدیر تیم های ملی شنا انواع و اقسام جدول رکورد های ورودی شناگران برای راهیابی به این مسابقات اعلام گردید.
از طرفی شناگران ناخواسته و بدون هیچ اطلاعی از پشت صحنه اتفاقات، بخشی از پیاده سازی این استراتژی را به عهده گرفته و کسب عنوان دومی بین 5 تیم را قهرمانی آسیا قلمداد کرده یا مدال برنز خود بین 10 شرکت کننده را سکوی قهرمانی آسیا خواندند! در حالیکه اغلب این نفرات حتی در رسیدن به رکوردهای ملی ایران ناتوان بودند. رکورهایی که در ایام نه چندان دور توسط خود ایشان کسب و ثبت شده بود. دایره استفاده از زبان شناگران به قدری وسیع شده که یکی از آنها مدال خود را پاسخی به منتقدان خود قلمداد می کند. مدالی که با رکورد ملی ایران فاصله ای بسیار دارد. این سناریو در حالی اجرا می شود که صحنه گردان این سیاست خود را همچون کوه دماوند پشتیبان شناگران میخواند وبا مظلوم نمایی خویشتن را مغز متفکر همه چیز دان دلسوز می داند.
وی منتقدان را بی سواد، سودجو، و… خطاب نموده است و در توهین و تحقیر آنها از هیچ عبارتی مضایقه نمی کند.‌ این عمل با تایید و حمایت همه جانبه مدیران فدراسیون شنا همراه بوده و هست.
نکته جالب توجه اینکه مابه ازای این سناریو غیر ورزشی، توقع استقبال از شناگران و همراهان در فرودگاه از خواسته های به حق دست اندرکاران مطرح گردید. سوال اینجاست که اگر عدم حضور وزیر،معاون و یا یک نفر از وزارت ورزش را بی توجهی مسئولین وزارت به شنا بدانیم، با توجه به حضور رییس فدراسیون، برادر گرامی و خزانه دار در هند،( آن هم در این اوضاع اقتصادی) عدم حضور نایب رئیس، دبیر فدراسیون،یکی از اعضا هیات رییسه و عوامل دیگر را چگونه می توان توجیه کرد؟ اگر غیر خودی های وزارت نشین بی توجه بودند خودی های فدراسیون نشین کجا بودند؟
به هر حال امیدواریم مسئولین و یا حداقل کارشناسان مستقر در وزارت ورزش توجه داشته باشند که سطح مسابقات به اصطلاح آسیایی هند تا چه اندازه و بزرگنمایی آن با چه اهدافی صورت گرفته است.(منبع:ایزان اسپورت پرس).