محرومیت آل کثیر نمونه ای از بی تدبیری مسئولان فدراسیون

محرومین آل کثیر در آستانه یک دیدار مهم، چهره دیگری از واقعیت ها و ضعف فوتبال ما را به نمایش گذاشت.

وقتی در تشکیلات کنفدراسیون فوتبال آسیا گردانندگان فوتبال ایران جایگاهی نداشته باشند نتیجه اش کم لطفی های متعددی است که در مورد فوتبال ما صورت می پذیرد.

دلمان به چند صندلی بی خاصیت خوش است که آقایان فدراسیون نشین و دوستانشان در اطراف آن مانور می دهند و به داشتن آن ها افتخار می کنند.

فوتبال ایران باید سال ها تاوان بی تدبیری چهره هایی مانند تاج و دوستان و همراهان وی را بدهد.وقتی به آسانی در انتخابات سال 2019 با معرفی یک چهره ناآشنا برای عضویت در کمیته انضباطی کنفدراسیون و رأی نیاوردن وی یک صندلی مهم در این کمیته را از دست دادیم باید انتظار چنین روزهایی را می کشیدیم.

بررسی رویدادهای فوتبالی از سال 2015 به مدت چهار سال و محکومیت های فوتبال ایران توسط کمیته انضباطی کنفدراسیون فوتبال آسیا به روشنی می تواند تأثیر چهره ای چون دکتر وثوق احمدی که عضویت کمیته را در آن سال ها داشته به خوبی نشان بدهد.

تاج و دوستانش در سال 2019 با معرفی چهره دیگری برای عضویت در آن کمیته موجب شدند که به راحتی یک صندلی تأثیر گذار در کنفدراسیون آسیا را از دست بدهیم و این در حالی بود که وی و دوستانشان می دانستند که رأی آوردن نامزد آن ها غیر ممکن می باشد.

گویا اوج رابطه دوستان در فدراسیون با کنفدراسیون آسیا فقط در فراهم کردن زمینه تعلیق فوتبال و گزارش اتفاقات فوتبالی کشور است.

دوستانی که ادعای رابطه صمیمی با مسئولین فوتبال آسیا و جهان دارند چرا اقدامی در جهت بهبود ارتباط آن ها با فوتبال ما بر نداشته اند و در مقابل هر وقت که به این عزیزان جمله ای چون بالای چشمتان ابروست زده شده توسط به اصطلاح دوستان آن ها چماق تعلیقدر بالای سر فوتبال ایران به حرکت درآمده است .

تاریخ در مورد عملکرد کسانی که علی رغم کارنامه سراسر سؤال برانگیزشان همچنان بر ماندن و حکم راندن بر فوتبال اصرار دارند به خوبی قضاوت خواهد کرد.