پارادوکس مدیریتی در پرسپولیس؛ وقتی «آقای مدیرعامل» خودش منتقد می‌شود

به گزارش ایرنا، پرسپولیس به دنبال شکست برابر گل‌گهر سیرجان در هفته بیست و یکم رقابت‌های لیگ برتر، روزهای پرتنش و پر التهابی را در این هفته سپری کرد. ابتدا هیات مدیره این باشگاه با انتشار بیانیه‌ای نسبت به عملکرد سرخ‌پوشان واکنش نشان داد و بعد از آن تصمیم گیری در خصوص آینده نیمکت سرخ‌پوشان را برعهده پیمان حدادی مدیرعامل پرسپولیس نهاد.

مدیرعامل پرسپولیس بلافاصله بعد از این موضوع با ابلاغ دستوراتی به محسن خلیلی مدیر ورزشی سرخ‌پوشان و افشین پیروانی خواستار رسیدگی به مشکلات شد. همین تصمیم مدیریت باشگاه باعث خشم اوسمار ویرا سرمربی برزیلی پرسپولیس و بازیکنان این تیم شد. سرمربی برزیلی در گفت‌وگویی که با حدادی در حاشیه تمرینات پرسپولیس داشت، ضمن لزوم و رعایت احترام به جایگاهش، بر این موضوع تاکید داشت که باشگاه در خصوص تصمیماتی که در مورد تیم می‌گیرد، باید ابتدا او را به عنوان سرمربی پرسپولیس در جریان قرار دهد.

حواشی بعد از شکست برابر گل‌گهر بیش‌تر از هر اتفاق و موضوعی، به خوبی اختلاف بین اعضای هیات مدیره پرسپولیس و مدیریت دو قطبی در این باشگاه عیان کرد. هیات مدیره باشگاه پرسپولیس با یک تصمیم شتاب‌زده و اختیار تمام به مدیرعامل در خصوص تصمیم‌گیری عملا توپ را در زمین حدادی انداخت تا در آخر هر اتفاق بدی که رخ داد، مسئول آن مدیرعامل باشد.

مدیرعامل پرسپولیس نیز پیش از گفت‌وگو و جلسه با سرمربی تیم که مسئول بخش فنی‌ست، با ابلاغ دستوراتی به جای مدیریت شرایط بحرانی که پرسپولیس در این روزها دارد، خودش نفتی را روی این آتش ریخت تا بحران را تشدیدتر کند. همچنین او بعد از جلسه با اوسمار در حاشیه تمرینات پرسپولیس، با حضور در یک برنامه تلویزیونی صحبت‌هایی را مطرح کرد که بسیار عجیب و قابل تامل بود.

 

حدادی در این برنامه در بخش‌های مختلفی به بازیکنان پرسپولیس کنایه زد. او ابتدا گفت: باید برای هواداران صد خود را بگذاریم، نه اینکه بگویم سرما خورده‌ام و نمی‌توانم بازی کنم. زمانی بازیکن رباط می‌داد می‌گفت مصدوم هستم. الان به ما می‌گویند کمرم درد می‌کند نمی‌توانم بازی کنم. در پرسپولیس چنین چیزی تعریف نشده است.

وی در ادامه صحبت‌هایی را مطرح کرد که مشخص بود روی صحبت او با تیوی بیفوما وینگر کنگویی سرخ‌پوشان است. او در این خصوص گفت: بد است زندگی شخصی شما به گونه‌ای باشد که از اول فصل هی بگوید نمی‌توانم بازی کنم. بخصوص بازیکن خارجی که با این شرایط ارزی در کشور هزینه هنگفت کنیم. شما از اول فصل چند بازی برای پرسپولیس کرده‌اید؟

او در بخشی دیگر از صحبت‌های خود در واکنش به کم کاری برخی بازیکنان به دلیل مسائلی مثل کاشت مو یا فشار برای تمدید قراردادشان با پرسپولیس نیز گفت: منطق می‌گوید در سالی که منتهی به جام‌جهانی است و وقتی شما در پرسپولیس بازی می‌کنید جایی که بیشتر از همه جا دیده می‌شوید، باید صد خود را بگذارید تا به تیم ملی برسید. اگر کم کاری کنید همه متوجه می‌شوند.

در دنیای حرفه‌ای فوتبال، مرز میان مدیریت و هواداری، اتخاذ تصمیم درست و از همه مهم‌تر پذیرش مسئولیت است. اما آنچه این روزها در راهروی باشگاه پرسپولیس مشاهده می‌شود، جابه‌جایی این نقش‌هاست. مصاحبه اخیر مدیرعامل باشگاه پرسپولیس و کنایه‌های تند او به بازیکنان، بیش از آنکه شبیه به موضع‌گیری یک مدیر مقتدر باشد، شبیه شکایت شخصی‌ست که انگار یک نفر از بیرون نظاره‌گر ماجراست.

مدیرعامل پرسپولیس در حالی در رسانه‌ها علیه بازیکنان موضع می‌گیرد و با ادبیاتی کنایه‌آمیز از رفتارهای آن‌ها انتقاد می‌کند که طبق مصوبه هیات مدیره، وی اختیار تام برای برخورد با هرگونه بی‌انضباطی یا زیاده‌خواهی بازیکنان را دارد. پرسش اساسی اینجاست؛ وقتی ابزار جریمه، توبیخ و کمیته انضباطی در دستان مدیرعامل است، کنایه زدن در فضای رسانه‌ای چه معنایی دارد؟ این نوع رفتار، بیشتر فرار رو به جلوست. مدیرعامل به جای آنکه با تکیه بر جایگاه قانونی که دارد، نظم و انضباط را در تیم حاکم کند؛ ترجیح می‌دهد در نقش یک منتقد ظاهر شود تا احتمالا فشار افکار عمومی و هواداران را از روی دوش خود برداشته و به سمت بازیکنان هدایت کند.

 

همچنین لحن صحبت‌های مدیرعامل به‌گونه‌ای است که انگار حدادی منتظر است نیرویی غیبی یا نهادی بالادستی دخالت کرده و مسائل داخلی تیم را حل‌ و فصل کند. این در حالی است که در ساختار یک باشگاه حرفه‌ای، مدیرعامل بالاترین مرجع اجرایی‌ست. نکته تامل‌برانگیز اینجاست که وقتی یک مدیر از موضع قدرت عقب‌نشینی کرده و به جای حل مشکلات به گله گذاری و کنایه زدن روی می‌آورد، تقریبا اقتدار خود را در باشگاه و در بین اعضای تیم از بین می‌برد. بازیکنان وقتی می‌بینند مدیرعامل به جای برخورد قانونی و قاطع، در رسانه علیه آنها صحبت می‌کند، به این باور می‌رسند که مدیریت باشگاه توان یا اراده برخورد جدی را ندارند و نمی‌تواند مشکلات را برطرف کند.

مدیرعامل پرسپولیس باید به این سوال پاسخ دهد که اگر بازیکنان از مسیر حرفه‌ای خارج شده‌اند، چرا او از اختیارات تام خود برای اصلاح امور استفاده نمی‌کند؟ آیا قرار است هواداران یا رسانه‌ها نقش کمیته انضباطی باشگاه را ایفا کنند؟سپردن مسئولیت برخورد با حواشی به زمان یا سایر اتفاقات، نشان‌دهنده نوعی انفعال مدیریتی‌ست. مدیریت باشگاهی همچون پرسپولیس، نیازمند عمل‌گرایی و اقتدار است، نه خواندن بیانیه‌ و مصاحبه‌های کنایه‌آمیز. حدای باید بداند که او در راس هرم قدرت نشسته است و هرگونه لغزش یا بی‌انضباطی در بدنه تیم، پیش از هر چیز، نقد مستقیم به توانمندی مدیریت او در کنترل اوضاع است نه بازیکنان یا کادرفنی.

در این زمان باشگاه پرسپولیس بیش از هر چیز به مدیری نیاز دارد که به جای بازی با کلمات در برابر دوربین‌ها، در پشت میز مدیریت تصمیمات مقتدرانه بگیرد. کنایه زدن به بازیکنان، شاید در کوتاه‌ مدت بخشی از هواداران را با مدیرعامل همراه کند، اما در بلندمدت، اختلافات جدی را به وجود خواهد آورد که اتحاد و یک دستی را در تیمی چون پرسپولیس که با این دو فاکتور به افتخارات زیادی رسیده از بین خواهد برد. آقای مدیرعامل! کلید حل مشکلات در دستان خودتان است، نه در تریبون رسانه‌ها.